تخمه آفتابگردان از جمله مغزهاي چربي است كه نه‌ تنها به عنوان آجيل و تنقلات، بلكه در غذاها و به ‌خصوص سالادهاي مختلف مورد استفاده قرار مي ‌گيرد.

تخمه‌ را به صورت تازه، خشك و بو داده مصرف مي ‌كنند كه البته نوع بوداده آن با نمك و كمي آبليمو بسيار خوشمزه است.

علاوه بر مصرف مغز تخمه‌ آفتابگردان، از روغن آن به صورت مايع براي پخت و پز نيز استفاده مي ‌كنند.

در ضمن كره آن هم به دو صورت مارگارين و كره تخمه آفتابگردان (مانند كره بادام‌زميني) يافت مي‌ شود.

جالب‌تر اينكه پرندگان هم مانند ما انسان‌ها به اين مغز خوشمزه علاقه‌مندند و به عنوان غذا از آن استفاده مي ‌كنند.

خواص غذايي

روغن آفتابگردان، 66 درصد چربي غير اشباع اسيدلينولئيك دارد.

علاوه بر آن، اين تخم منبعي غني از فيبر، پروتئين، ويتامين E ، ويتامين B، ويتامين A و مواد معدني مختلف مانند پتاسيم، منيزيم، ‌آهن، فسفر، سلنيوم، كلسيم و روي است.

در ضمن تخمه آفتابگردان كم‌كالري بوده و كلسترول خون را پايين مي ‌آورد.

خواص درماني

- مصرف تخمه آفتابگردان براي رفع ناراحتي‌هاي برونش، حنجره، مشكلات ريوي و همچنين صاف شدن صدا مؤثر است. 

علاوه بر اين، خوردن آن را براي تسكين سرفه هنگام ابتلا به سرماخوردگي و به اصطلاح نرم شدن سينه هم توصيه مي‌ كنند.

- مهم‌ترين خاصيت درماني تخمه آفتابگردان كه از قديم‌الايام نيز به آن معروف بوده، تقويت‌ چشم و بينايي انسان است؛ البته نبايد در خوردن آن افراط كنيد.

- اگر از التهاب مفاصل (آرتريت) در رنج هستيد، تخمه آفتابگردان بخوريد.

زهي خجسته زماني كه يار باز آيد

به كام غمزدگان غمگسار باز آيد

به پيش خيل خيالش كشيدم ابلق چشم

بدان اميد كه آن شهسوار باز آيد

اگر نه در خم چوگان او رود سر من

ز سر نگويم و سر خود چه كار باز آيد

مقيم بر سر راهش نشسته ام چون گرد

بدان هوس كه بدين رهگذار باز آيد

دلي كه با سر زلفين او قراري داد

گمان مبر كه بدان دل قرار باز آيد

چه جورها كه كشيدند بلبلان از دي

به بوي آنكه دگر نوبهار باز آيد

«ژانگ شيجيانگ»، ملقب به شيطان نه‌انگشتي است، نخستين بار در ۱۳ سالگي، پدرش او را در حين دزدي غافلگير كرد و براي جريمه يكي از انگشتانش را بريد. ۲۵ سال بعد و در سال ۲۰۰۴، ژانگ يك بار ديگر محكوم شد، اما اين بار براي قتل و تجاوز. او يكي از نخستين افرادي بود كه براي اعدامش از اتوبوس‌هاي مرگ چيني استفاده شد!

گفته مي‌شود كه تعداد اعدام‌ها در چين در هر سال، ۴ برابر باقي دنياست. مدتي است كه چين در حال موقوف كردن اعدام با جوخه آتش و جانشيني آن با تزريق داروهاي مرگ‌آور است. آمريكا و سنگاپور، پيش از اين تنها كشورهايي بودند كه در آنها اعدام با تزريق انجام مي‌شد.

از آنجا كه ساختن اتاق‌هاي اعدام و يا انتقال محكومان به تشكيلات اعدام محدودي كه در چين وجود دارد، گران از آب درمي‌آيد، چيني‌ها به اين فكر افتادند كه اتوبوس‌هايي مجهز به اتاقك‌هاي اعدام بسازند كه از شهري به شهر ديگر حركت مي‌كنند و كار اعدام را با سهولت انجام مي‌دهند.

چيني‌ها معتقدند كه با اين تدبير، اعدام‌ها را انساني‌تر و متمدنانه‌تر انجام مي‌دهند، گرچه هنوز بيشتر اعدام‌ها در چين با شليك گلوله انجام مي‌شوند، اما ميزان اعدام با تزريق، به گفته مقامات چيني به ۴۰ درصد رسيده است.

اما در اين ميان منتقدان، اتهام بزرگي به چيني‌ها وارد آورده‌اند، آنها اعتقاد دارند كه اتوبوس‌هاي مرگ چين، باعث آسان شدن كار تهيه پيوند از جسد اعدام‌شدگان مي‌شود و كار كساني را كه به طور غيرقانوني مباردرت به اين كار مي‌كنند، نسبت به زماني كه اعدام با سلاح گرم انجام مي‌شد، بسيار آسان‌تر مي‌كند! آنها پليس، تشكيلات قضايي و بيمارستان‌هاي چين را متهم كرده‌اند كه در اين كار غيرقانوني مشاركت مي‌كنند و به سود هنگفتي مي‌رسند. ممانعت چيني‌ها از نشان دادن اجساد اعدام‌شدگان به خانواده‌هايشان قبل از سوزانده شدن، اين شك را بيشتر مي‌كند.

اما چيني‌ها مي گويند كه مراسم اعدام به صورت زنده و ويدئويي براي مقامات قانوني پخش مي‌شود، تا از قانوني بودن اعدام‌ها اطمينان حاصل شود. به علاوه در ماه مارس، وزرات بهداشت چين، قانوني تصويب كرد كه بر اساس آن خريد و فروش بافت‌هاي پيوندي ممنوع شده است و قوانين پيوند عضو، تشديد شده است.

اتوبوس‌هاي مرگ چين، از بيرون شبيه وسايل نقليه معمول پليس هستند. هزينه ساخت هر يكي از آنها ۳۷ هزار تا ۷۵ هزار دلار است. تا به حال ۴۰ عدد از اين اتوبوس‌ها ساخته شده‌اند.

تركيب داروهاي مرگ‌آور: جالب است بدانيد كه دارويي كه براي اعدام استفاده مي‌شود، ۳ جزء دارد: سديم تيوپنتال، محكوم را بيهوش مي‌كند، پانكرونيوم، تنفس او را متوقف مي‌كند و كلريد پتاسيم، قلب محكوم را از كار مي‌اندازد.

در چين ۶۸ جرم مختلف از جمله فرار از پرداخت ماليات و قاچاق دارو، مجازات اعدام دارند. خود محكومان نمي توانند وسيله اعدام خود را انتخاب كنند، با اين وجود، ترديدهايي وجود دارد كه محكومان ثروتمند براي تحمل نكردن درد، شيوه تزريق دارو را با تحت‌تأثير قرار دادن مقامات قضايي انتخاب مي‌كنند.

پي‌نوشت: اين روزها به كرات مقالات انتقادي در مورد چين در رسانه‌هاي غربي ديده مي‌شود. گرچه «تا نباشد چيزكي مردم نگويند چيزها»، اما شايد از نگاه ديگر، چنين حجمي از انتقاد شايد چندان تصادفي و يا تنها از روي بشردوستي هم نباشد! قضاوتش با شما!